

தியவர் குலை நடுங்க படம் நள்ளிரவு நேரத்தில் எழுத்தாளர் ஜெபா கொலை செய்யப்படுவதுடன் தொடங்குகிறது. உயர்நிலை அபார்ட்மென்ட் ஒன்றின் அமைதியை உடைக்கும் அந்த சம்பவம், ஒரு திகில் நிறைந்த விசாரணை திரில்லர் தொடங்கப்போகிறதென உணர்த்துகிறது. விசாரணை அதிகாரி மகுடபதி (ஆக்ஷன் கிங் அர்ஜுன்), தனது வழக்கமான வித்தியாசமான ஸ்டைலில் வழக்கை கையாளத் தொடங்குகிறார். அபார்ட்மென்ட் வாசிகளின் வாழ்க்கையை ஒன்றொன்றாக ஆராயும் போது, மறைந்திருந்த நோக்கங்கள், உட்கார்ந்து கிடந்த மனக்கசப்புகள், பழைய காயங்கள் ஆகியவை மேலெழத் தொடங்குகின்றன. அதே சமயம், ஆதி மற்றும் அவன் அம்மாவின் தெரபிஸ்ட் மீரா இடையிலான உணர்ச்சி பூர்வமான தொடர்பு, கதைக்கு தனிப்பட்ட ஒரு கோணத்தை உருவாக்குகிறது.
விசாரணை இன்னும் பெரிதாகிறது. ஒரு பிரபல கட்டிடத் தொழிலதிபரும் கொலை செய்யப்பட்ட நிலையில் கிடைத்ததுடன், இந்த வழக்கு சென்னையில் நடந்த பல சம்பவங்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருப்பது தெரிய வருகிறது. ஆரம்பத்தில் ஒரு தனிப்பட்ட கொலை போலத் தோன்றியது, மெதுவே ஒரு பயங்கரமான பின்னணியைக் காட்டத் தொடங்குகிறது. இந்த கட்டங்களில் படம் ஒரு செம்ம குருதி பாய்ச்சும் விசாரணை, குற்றவாளிகளையும் விசாரணை அதிகாரியையும் மோதச் செய்யும் “கேட் அண்ட் மவுஸ்” விளையாட்டை உருவாக்குமென தோன்றுகிறது.
ஆனால், இந்த வலுவான தொடக்கத்திற்குப் பிறகு, கதையின் துடிப்பு படிப்படியாகக் குறைகிறது. ட்ரெய்லர் மற்றும் ஸ்னீக் பீக் பார்த்தவர்கள் எதிர்பார்த்த கூர்மையான, நெஞ்சை நெருடும் விசாரணைக்கு படம் போகாமல், பழக்கமான திருப்புகளிலும் கணிக்கக்கூடிய சம்பவங்களிலும் சிக்கித் தவிக்கிறது. ‘திேயவர்கள் குலை நடுங்கா’ என்ற தலைப்பு கூட குற்றவாளிகள் பயப்படும் சூழலை உருவாக்கும் கதையென நினைக்க வைக்கிறது; ஆனால் திரைக்கதை அதற்கான தீவிரத்தையும் பதட்டத்தையும் ஏற்படுத்துவதில் தடுமாறுகிறது.
படத்தின் பலமாக நிற்கும் பகுதி நடிப்பு. அர்ஜுன் தனது கம்பீரமான திரையுலக பங்களிப்பால் பல காட்சிகளை தாங்கிச் செல்கிறார்; கதாபாத்திரத்திற்கு அதிக ஆழம் இல்லாவிட்டாலும், அவரது ப்ரெசென்ஸ் வேலை செய்கிறது. ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ் எப்போதும் போல நம்பகமான நடிப்பை வழங்குகிறார். அபிராமி, வேலராமமூர்த்தி, பிரியதர்ஷினி, அனிகா ஆகியோரும் தங்கள் பங்குகளைச் சிறப்பாக செய்திருந்தாலும், எழுதப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்கு அதிக உணர்ச்சி பரப்பு இல்லாததால் அவர்கள் திறமையான அளவிற்குச் சாய்வு கிடைக்கவில்லை.
டெக்னிக்கல் பக்கம் சில நல்ல அம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது. பரத் ஆசீவகன் கொடுத்த பின்புல இசை, திரைக்கதையில் இல்லாத பதட்டத்தையும் மங்கலான உணர்வுகளையும் உருவாக்குகிறது. சரவணன் அபிமன்யுவின் சினிமாட்டோகிரஃபி, ஒளி அமைப்பு மற்றும் ஈர்க்கும் ஃப்ரேமிங் மூலம் படத்திற்கு அழகை கூட்டுகிறது. ஆனால் இவை அனைத்தும் இருந்தாலும், படம் ஒரு அதிரடி நிறைந்த, உணர்ச்சிபூர்வமான திரில்லராக மாற முடியாமல் போகிறது.
மொத்தத்தில், தியவர் குலை நடுங்க சில தருணங்களில் வேலை செய்தாலும், நீண்டநாள் நினைவில் நிற்கும் துல்லியமான திரில்லர் படமாக மாற மறுக்கிறது.
