காயல் – சாதி, துக்கம், குடும்ப குற்ற உணர்வு போன்ற விஷயங்களை பேச முயற்சிக்கும் ஒரு சீரியஸ் டிராமா. ஆனா படம் கொடுக்க வேண்டிய உணர்ச்சி எடை கொஞ்சம் குறைஞ்சது மாதிரி தோணும்.
கதை – தன்னோட ஒரே பெண் குழந்தை (காயத்ரி) ஒரு வேறு சாதி பையனை (லிங்கேஷ்) காதலிக்கிறாள். அதை ஒப்புக்கொள்ளாமல் தாயார் (அனுமோல்) அடம்பிடிக்கிறார். இதே காரணத்தாலே மகள் தற்கொலை செய்கிறாள். அப்பா (ஐசக் வெர்கீஸ்) எப்படியாவது மனைவியை சமாதானப்படுத்த முயற்சிப்பார், ஆனா பயனில்லை. அப்புறம் குடும்ப நண்பராக இருக்கும் சைக்கியாட்ரிஸ்ட் (ரமேஷ் திலக்) நடுவில் வந்து பிரச்சினையை சரி செய்ய முயற்சிப்பார். இறுதியில், அந்த அம்மா மனசை மாற்றிக்கொள்கிறாரா இல்லையா என்பதுதான் படத்தின் சுருக்கம்.
நடிப்புகள் சராசரி தான். லிங்கேஷ் அமைதியான கண்ணியத்துடன் நடித்திருக்கிறார். அனுமோல் தன்னோட துக்கத்தை கட்டுப்பாட்டோட வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ஆனா கதாபாத்திரங்களோட உணர்ச்சிகள் பார்வையாளர்களுக்கு ஆழமா பட்டுச்செல்லவில்லை. படம் வலி, பச்சாத்தாபம், ஒழுக்கப் போராட்டம் எல்லாமே தொட்டு பார்க்கிறது, ஆனா அதை முழுசா ஆராய்வதில்லை.
விசுவல்ஸ் சிம்பிள் – மங்கலான நிறங்கள், அமைதியான காட்சிகள், சுருங்கிய ஷாட்ஸ். ஆனா இதை சப்போர்ட் பண்ண நல்ல எமோஷனல் கோர் இல்லாததால் கொஞ்சம் சலிப்பை தருகிறது. முக்கியமா, படம் சாதி பிரச்சினையை சொல்ல வர்றது தான். ஆனா அதையெல்லாம் நேராக கேள்வி கேட்காம, பாதியிலேயே நிறுத்திகிறது. அதனால் படம் நிறைய இடங்களில் சிக்குண்ட மாதிரி தோணும்.
மொத்தத்துல, காயல் நல்ல நோக்கத்தோட எடுக்கப்பட்ட படம். ஆனா அவசர உணர்ச்சியும், உணர்ச்சி ஆழமும், கதை வலிமையும் குறைஞ்சிருக்கு. அமைதியான சிந்தனை படம் ஆகணும்னு நினைக்கிறது, ஆனா சில நேரங்களில் உயிர் இல்லாமல், மந்தமாக தெரிகிறது.
