Gandhi Talks என்பது வழக்கமான கதை சொல்லல் முறைகளிலிருந்து விலகி, மௌன கருப்பு நகைச்சுவை (Silent Black Comedy) என்ற சவாலான வடிவத்தை தேர்ந்தெடுத்த ஒரு துணிச்சலான சினிமா முயற்சி. கிஷோர் பாண்டுரங் பெலேகர் இயக்கிய இந்த படம், 30 ஜனவரியில் வெளியானது. விஜய் சேதுபதி, அரவிந்த் சுவாமி, சித்தார்த் ஜாதவ், அதிதி ராவ் ஹைதரி, மகேஷ் மஞ்ச்ரேகர் ஆகியோரின் பலமான நடிப்பு குழு இந்த படத்தின் முக்கிய பலமாக இருக்கிறது. படம் எல்லா இடங்களிலும் முழுமையாக வேலை செய்யவில்லை என்றாலும், அதன் எண்ணம், நடிப்புகள் மற்றும் கருப்பொருள் முயற்சி காரணமாக கவனிக்கத்தக்கதாக மாறுகிறது.
மும்பையை பின்னணியாகக் கொண்டு, Gandhi Talks வேலைவாய்ப்பின்மை, ஊழல், நெறி சிக்கல்கள் போன்ற சமூக பிரச்சினைகளை வசனமில்லாத காட்சிகள் மற்றும் குறியீடுகள் மூலம் பேசுகிறது. ஆரம்பக் காட்சிகளே படத்தின் தன்மையை தெளிவாக அமைக்கின்றன. ஒரு ஊழல் நிறைந்த நீதிமன்ற தீர்ப்பு, வேலை விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்படுவது போன்ற காட்சிகள், சாதாரண மனிதன் எதிர்கொள்ளும் அமைப்பு சார்ந்த பிரச்சினைகளை வலுவாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
கதையின் மையத்தில் மகாதேவ் விஷ்ணு மோரே (விஜய் சேதுபதி) இருக்கிறார். பணச்சிக்கலில் சிக்கிய இவர், உடல்நலமற்ற தாயுடன் ஒரு சாவடியில் வாழ்கிறார். வேலைவும் மரியாதையும் தேடும் அவரது போராட்டம் மௌனத்திலேயே ஆழமான உணர்வுடன் வெளிப்படுகிறது. இதற்கு இணையாக, ஒருகாலத்தில் செல்வந்தராக இருந்த தொழிலதிபர் மோகன் போஸ்மேன் (அரவிந்த் சுவாமி) திவாலாவாகி சமூகத்தில் வீழ்ச்சி அடைவதும் காட்டப்படுகிறது. இவர்களுடன் சித்தார்த் ஜாதவ் நடித்துள்ள ஒரு சிறிய திருடனும் இணைந்தபோது, செல்வம், அதிகாரம் மற்றும் வறுமை நேரடியாக மோதும் சூழல் உருவாகிறது.
படத்தின் பெரும்பகுதி மோகனின் வீட்டுக்குள் நடைபெறுகிறது. அங்கு மகாதேவ் எளிதில் கிடைக்கும் பணம், ஆசை மற்றும் குற்ற உணர்வு ஆகியவற்றுக்கிடையே சிக்கிக்கொள்கிறார். இந்த அடைப்பட்ட இடம், கதாபாத்திரங்களின் உள்ளார்ந்த போராட்டங்களை முகபாவனைகள் மற்றும் காட்சிகள் மூலம் சொல்ல இயக்குநருக்கு வாய்ப்பு அளிக்கிறது. அதிதி ராவ் ஹைதரி தொடர்பான காதல் கோணம், படத்தின் இருண்ட சூழலுக்கு ஒரு மென்மையான உணர்ச்சி அடுக்கை சேர்க்கிறது.
இந்த படத்தை உயர்த்தி நிறுத்துவது நடிகர்களின் நடிப்பே. விஜய் சேதுபதி பயம், கோபம், மன உளைச்சல், தளர்ச்சி ஆகிய உணர்வுகளை வார்த்தையில்லாமல் வெளிப்படுத்தி மிகுந்த அர்ப்பணிப்புடன் நடித்துள்ளார். அரவிந்த் சுவாமியும், வருத்தமும் இழப்பும் சுமந்த ஒரு மனிதனாக நன்றாக பொருந்துகிறார். இவர்களின் மௌனமான நடிப்பு பரிமாற்றமே படத்தின் உணர்ச்சி மையமாக செயல்படுகிறது.
படத்தின் நீளமும், அதிகமான சின்னங்களும் சில பார்வையாளர்களின் பொறுமையை சோதிக்கலாம். இருந்தாலும், வழக்கத்திலிருந்து விலகி புதிய முயற்சியை செய்யும் தைரியத்துக்காக Gandhi Talks பாராட்டப்பட வேண்டிய படம். மௌன சினிமா என்பது காட்சிகளில் முழு நம்பிக்கை வைத்தால்தான் வேலை செய்யும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது. சில இடங்களில் சீரற்றதாக தோன்றினாலும், வலுவான நடிப்புகள், சமூகப் பொருள் மற்றும் முயற்சி மனப்பான்மை காரணமாக, இந்த படம் பார்வையாளர்களை சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முயற்சியாகத் திகழ்கிறது
Ratings: 3.5/5
