தசரா படத்திற்குப் பிறகு நடிகர் நானியும், இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலாவும் மீண்டும் இணைந்துள்ள படம் தி பாரடைஸ். 1980களின் செகந்திராபாத் பின்னணியில் உருவாகியுள்ள இப்படம், ஜடால் மற்றும் சவாரி சமூகத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் அடக்குமுறைக்கு எதிராக எதிர்கொள்ளும் போராட்டத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. கதைக்களம் பல வாய்ப்புகளை கொண்டிருந்தாலும், அதை முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ளும் அளவுக்கு படம் தொடர்ந்து சுவாரஸ்யமாக அமையவில்லை.
இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா படத்திற்கென தனித்துவமான உலகத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார். காலகட்டத்திற்கு ஏற்ற கலை வடிவமைப்பு, பின்னணி மற்றும் கதையின் கரடுமுரடான சூழல் ஆகியவை 1980களின் சமூக நிலையை நன்றாக வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆரம்பக் காட்சிகளில் ஜடால் மற்றும் அவரது சமூகத்தைப் பற்றிய ஆர்வமும் உருவாகிறது. ஆனால், திரைக்கதையில் பல விஷயங்கள் ஒரே நேரத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்படுகின்றன. அவற்றில் எதற்கும் போதுமான ஆழம் கொடுக்கப்படாததால், படத்தின் நோக்கம் பெரியதாக இருந்தாலும், அதை செயல்படுத்திய விதம் சில இடங்களில் தடுமாறுகிறது.
நானிதான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக இருக்கிறார். ஜடால் கதாபாத்திரத்திற்காக அவர் மேற்கொண்ட உடல்ரீதியான மாற்றமும், அவரது தீவிரமான நடிப்பும் கதாபாத்திரத்திற்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளில் நானி தனது நடிப்பால் நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார். அதே நேரத்தில், ஜடாலின் உணர்வுப்பூர்வமான பக்கத்திற்கு திரைக்கதையில் போதிய இடம் கிடைக்கவில்லை. அவரது தாயாக நடித்துள்ள சோனாலி குல்கர்னியுடன் வரும் காட்சிகள் சில இடங்களில் நன்றாக அமைந்திருந்தாலும், இந்த உறவை இன்னும் ஆழமாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கலாம்.
படத்தின் ஆக்ஷன் காட்சிகளில் சில மாஸ் தருணங்கள் நன்றாக வேலை செய்கின்றன. ஆனால், படம் உருவாக்கியுள்ள யதார்த்தமான உலகத்துடன் இந்த ஆக்ஷன் காட்சிகள் எல்லா இடங்களிலும் இயல்பாக இணைவதில்லை. சமூகப் பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்ட கதையிலிருந்து திடீரென பிரம்மாண்டமான ஆக்ஷன் பகுதிகளுக்கு படம் மாறுவதால், சில இடங்களில் அதன் டோனில் வித்தியாசம் தெரிகிறது. மேலும், சில காட்சிகளில் வன்முறை அளவுக்கு அதிகமாகவும் தோன்றுகிறது. குறிப்பாக முக்கியமான ஆக்ஷன் தருணங்களுக்கு முன்பாக போதுமான உணர்வுப்பூர்வமான அழுத்தத்தை படம் உருவாக்காதது அதன் தாக்கத்தை குறைக்கிறது.
ஷிகஞ்சா மாலிக் கதாபாத்திரத்தில் மோகன் பாபு தனது அனுபவத்தால் கதைக்கு வலு சேர்க்கிறார். இருப்பினும், அவருடைய கதாபாத்திரத்திற்கு இன்னும் ஆழமான பின்னணி கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், நாயகனுக்கும் வில்லனுக்கும் இடையிலான மோதல் மேலும் வலுவாக இருந்திருக்கும். காயது லோஹர் மற்றும் ராகவ் ஜுயால் ஆகியோர் துணை கதாபாத்திரங்களில் தங்களது பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். சோனாலி குல்கர்னிக்கும் சில இயல்பான மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகள் கிடைத்துள்ளன. இருந்தாலும், பல துணை கதாபாத்திரங்கள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் போய்விட்டதாகத் தோன்றுகிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக படத்திற்கு சில பலங்கள் இருக்கின்றன. அனிருத்தின் பின்னணி இசை ஆக்ஷன் காட்சிகளுக்கு தேவையான வேகத்தையும் உற்சாகத்தையும் கொடுக்கிறது. குறிப்பாக சில முக்கியமான காட்சிகளில் அவரது இசை அந்த தருணங்களின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது. காலகட்டத்தை பிரதிபலிக்கும் கலை வடிவமைப்பும் படத்தின் கரடுமுரடான உலகத்தை உருவாக்குவதில் உதவுகிறது. இருப்பினும், இந்த தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் மட்டும் திரைக்கதையில் இருக்கும் குறைகளை முழுமையாக சமாளிக்க முடியவில்லை. சில பகுதிகளில் படத்தின் வேகமும் சீராக இல்லாததால், ஒட்டுமொத்த தாக்கம் பாதிக்கப்படுகிறது.
மொத்தத்தில், தி பாரடைஸ் வித்தியாசமான பின்னணி, சமூகப் பிரச்சனையை மையமாகக் கொண்ட கதைக்களம் மற்றும் நானியின் அர்ப்பணிப்பான நடிப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் அவற்றின் உணர்வுகளை இன்னும் ஆழமாக உருவாக்கியிருந்தால் படம் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். பிரம்மாண்டமான காட்சிகள், ஆக்ஷன் மற்றும் தனித்துவமான கதைக்களம் இருந்தாலும், இவை அனைத்தும் எப்போதும் ஒரே நேர்த்தியில் ஒன்றாக இணைவதில்லை. நானியின் நடிப்பு படத்தின் முக்கிய பலமாக இருந்தாலும், எதிர்பார்க்கப்பட்ட அளவிலான தாக்கத்தை தி பாரடைஸ் முழுமையாக ஏற்படுத்தவில்லை.
Ratings – 3.5/5
