இயக்குநர் கீர்த்தன் நடகௌடாவின் 418 திரைப்படம், அமானுஷ்ய சம்பவங்கள், உள்ளூர் நம்பிக்கைகள், அறிவியல் சார்ந்த விஷயங்கள் மற்றும் மனித உணர்வுகளை ஒன்றாக இணைத்து ஒரு வித்தியாசமான திகில் அனுபவத்தைத் தருகிறது. திரைக்கதையில் சில குறைகள் இருந்தாலும், படத்தின் தொழில்நுட்பத் தரம், திகிலை ஏற்படுத்தும் காட்சிகள் மற்றும் சமூகத்துக்குத் தேவையான கருத்து ஆகியவை படத்திற்குப் பலம் சேர்க்கின்றன. சில குறைகளைக் கடந்து, திகில் பட ரசிகர்களைக் கவரும் முயற்சியாக 418 அமைந்துள்ளது.
சூர்யா ராஜ் வீரபத்ரவாணி நடித்த விவேக் சங்கர், நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மாணவர். மருத்துவக் கல்லூரியில் படிப்பதற்காக, கர்நாடகாவின் கடலோரப் பகுதியில் உள்ள VIMS கல்லூரியில் சேர்கிறார். மகனின் படிப்புக்காக அவரது பெற்றோர் தங்களுடைய வீட்டையே அடமானம் வைத்து, அவரை அழைத்துக்கொண்டு புதிதாகப் புதுப்பிக்கப்பட்ட ஆண்கள் விடுதிக்கு வருகிறார்கள். ஆனால், 15 ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டிருந்த அந்தக் கட்டிடம், முன்பு மனநலக் காப்பகமாகச் செயல்பட்ட இடம் என்பதும், அங்கு கொடூரமான கொலைகள் நடந்துள்ளன என்பதும் தெரியவருகிறது. அந்த விடுதிக்குள் பெண்கள் நுழையத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, 418-ஆம் அறைக்குள் யாரும் செல்லக்கூடாது என்ற கடுமையான கட்டுப்பாடும் இருக்கிறது.
விடுதியில் தங்கத் தொடங்கிய பிறகு, விவேக்கிற்கு விளக்க முடியாத அமானுஷ்ய அனுபவங்கள் ஏற்படுகின்றன. இதற்கான காரணத்தைத் தெரிந்துகொள்ள, கல்லூரியின் மூத்த ஆலோசகரை (ரமேஷ் இந்திரா) சந்திக்கிறார். ஆனால், அந்தச் சந்திப்பில் அவருக்குத் தெளிவான பதில் கிடைப்பதில்லை. இதனால், தனது அறை நண்பர் ரோஹித்துடன் இணைந்து, அந்த விடுதியிலும் குறிப்பாக 418-ஆம் அறையிலும் மறைந்திருக்கும் மர்மத்தைத் தேடத் தொடங்குகிறார்.
ரத்தம் படிந்த பெண்ணைக் காட்டும் தொடக்கக் காட்சியே படத்தின் திகில் உணர்வை உடனடியாக உருவாக்குகிறது. மர்மமான காட்சிகளும், அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் பின்னணியும் கதைக்கான எதிர்பார்ப்பை அதிகரிக்கின்றன. ஆரம்பத்தில் கல்லூரி தொடர்பான காட்சிகள் சற்று மெதுவாக நகர்ந்தாலும், விவேக்கிற்கு ஏற்படும் பயமுறுத்தும் சம்பவங்கள் தீவிரமடையும்போது திரைக்கதையும் வேகம் பெறுகிறது. இடைவேளைக் காட்சியில் சைத்ரா ஜே. ஆச்சார் நடித்த தேவிகா அறிமுகமாகிறார். அவரது கடந்த கால வாழ்க்கை வெளிப்படும்போது, 418-ஆம் அறைக்குப் பின்னால் இருக்கும் அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மைகளும் மெல்லத் தெரியத் தொடங்குகின்றன.
இந்தப் படத்தின் முக்கியமான சிறப்புகளில் ஒன்று, திகில் சம்பவங்களுடன் மனிதர்களின் உணர்வுகளையும் மனநிலையையும் இணைத்திருப்பது. பேய், அமானுஷ்யம் என்று மட்டும் கதையை நகர்த்தாமல், பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் வேதனைகள், சமூக அநீதி, மனஅழுத்தம் மற்றும் மனச்சோர்வு போன்ற விஷயங்களையும் படம் பேசுகிறது. ஒருபுறம் மூடநம்பிக்கைகள் சார்ந்த நம்பிக்கைகளையும், மறுபுறம் அறிவியல் சார்ந்த அணுகுமுறையையும் இணைத்திருப்பது கதைக்கு கூடுதல் சுவாரஸ்யத்தை அளிக்கிறது.
தினேஷ் திவாகரனின் ஒளிப்பதிவு, பழைய விடுதியின் மர்மமான சூழலைச் சிறப்பாகக் காட்சிப்படுத்துகிறது. வெங்கி ஜி.ஜியின் இசை, காட்சிகளில் இருக்கும் பதற்றத்தையும் திகில் உணர்வையும் அதிகரிக்கிறது. குறிப்பாக, தேவிகா அறிமுகமாகும் காட்சியில் இடம்பெறும் தாலாட்டு இசை மனதில் பதியும் வகையில் அமைந்துள்ளது. இறுதிப் பகுதிக்கு முந்தைய திருப்பம் கதையில் சுவாரஸ்யத்தை ஏற்படுத்தினாலும், கடைசியில் வெளிப்படும் உண்மை இன்னும் வலுவாக அமைந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது.
அதே நேரத்தில், சில காட்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவது மற்றும் அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதை முன்கூட்டியே கணிக்க முடிவது போன்ற குறைகளும் படத்தில் இருக்கின்றன. திரைக்கதையை இன்னும் சுருக்கமாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் அமைத்திருந்தால், தேவையற்ற அதிர்ச்சிக் காட்சிகளைக் குறைத்திருந்தால், திகில் அனுபவம் மேலும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், சில குறைகள் இருந்தாலும் 418 ஒரு பாராட்டத்தக்க முயற்சி. சுவாரஸ்யமான கதைக்களம், திகில் நிறைந்த சூழல், தொழில்நுட்ப ரீதியான சிறப்புகள் மற்றும் சமூக அக்கறை கொண்ட கருத்துகள் ஆகியவை படத்திற்குப் பலம் சேர்க்கின்றன. திகில் படங்களை விரும்புபவர்கள் இந்தப் படத்தை ஒருமுறை பார்க்கலாம். ஏனெனில், நம்மைப் பயமுறுத்தும் சில கதைகளுக்குப் பின்னால் வெறும் அமானுஷ்யம் மட்டுமல்ல, புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டிய மனிதர்களின் வலியும் வேதனையும் மறைந்திருக்கலாம் என்பதை 418 நினைவூட்டுகிறது.
Ratings – 3.8/5
